Ciekawostki medyczne

Warunki otoczenia

Badania przeprowadzone na szczurach i innych zwierzętach laboratoryjnych, wystawionych na działanie bogatszej niż zwykle gamy bodźców środowiskowych, wykazały plastyczność nerwową w OUN, czyli zdolność do zmian w odpowiedzi na te bodźce. W przeciwieństwie do szczurów trzymanych w zwykłych klatkach, których tylko podstawowe potrzeby były zaspokajane, szczury znajdujące się w bogatym w bodźce środowisku otrzymywały zabawki i inne stymulujące obiekty, a ponadto miały możliwość interakcji socjalnych z innymi szczurami. Zwierzęta hodowane w tak złożonym środowisku wykazywały wzrost liczby połączeń synaptycznych i wypustek nerwowych, a także szybciej zapamiętywały informacje niż zwierzęta, którym nie stworzono tak korzystnych warunków. U myszy trzymanych w takim środowisku rozwijało się znacznie więcej neuronów w hipokampie i znacznie szybciej uczyły się one odnajdywać drogę w labiryncie niż myszy kontrolne. Stymulacja środowiskowa we wczesnym okresie życia może także wzmocnić rozwój obszarów motorycznych w mózgu. Stwierdzono np., że mózgi szczurów zachęcanych do wykonywania ćwiczeń są nieco cięższe niż mózgi zwierząt kontrolnych, a w móżdżku obserwuje się powstawanie charakterystycznych zmian, takich jak obecność dłuższych dendrytów. We wczesnym okresie życia występują ważne, wrażliwe na bodźce środowiskowe, tzw. krytyczne okresy w rozwoju układu nerwowego, które najwidoczniej znajdują się pod wpływem bodźców środowiskowych. U myszy, która otwiera po raz pierwszy oczy, neurony kory wzrokowej mają liczne kolce dendrytyczne. Natomiast u zwierząt przetrzymywanych w ciemności i pozbawionych bodźców wzrokowych, powstaje mniej kolców dendrytycznych.