Ciekawostki medyczne

Doswiadczenia traumatyczne

Doświadczenia umiarkowanie przykre umiemy łatwiej przetwarzać niż traumatyczne. Jeżeli należymy do osób, które bez przerwy oglądały w telewizji tragedie 11 września lub ludzi rannych w Iraku, widziane wydarzenia mogły mieć na nas destrukcyjny wpływ. Prawdopodobnie myśleliśmy i rozmawialiśmy, a może nawet pisaliśmy o tym, co widzieliśmy i słyszeliśmy. Mogliśmy też o tym śnić. Gdy nasz mózg aktywnie śledzi i analizuje wydarzenie, uświadamiamy je sobie i zachowujemy w pamięci razem z innymi, bardziej zwykłymi przeszłymi wydarzeniami. Intensywność emocji z czasem maleje, a pamięć nieprzyjemnych doświadczeń traci na znaczeniu. Przetwarzanie wydarzeń traumatycznych jest jednak trudniejsze. U osób, które przeżyły atak i zdołały uciec z walących się budynków WTC w Nowym Jorku, lub weteranów walk wojennych organizm odpowiada na niebezpieczeństwo znacznie silniej niż u tych, którzy tego nie przeżyli. Nawet wiele lat później ich mózg może wydzielać większe niż normalnie ilości noradrenaliny i innych neuroprzekaźników, i ludzie ci mogą wykazywać zwiększoną czujność na potencjalne niebezpieczeństwo. Jak mózg odpowiada na traumatyczne doświadczenie i jak takie doświadczenie działa na mózg? Gdy pojawia się niebezpieczeństwo, ciało migdałowate wysyła informację do podwzgórza oraz kory nowej. Ciało migdałowate jest wyspecjalizowane w zapamiętywaniu zapachów, dźwięków i wrażeń towarzyszących danemu doświadczeniu. Gdy przetwarzanie tego doświadczenia i pamięć o nim zostanie utrwalona, podobne zapachy, dźwięki i wrażenia będą je przypominały i alarmowały organizm o niebezpieczeństwie.