Ciekawostki medyczne

Uklad limbiczny

Układ limbiczny składa się z elementów należących do mózgowia, wzgórza, podwzgórza, kilku jąder w śródmózgowiu oraz dróg nerwowych łączących te struktury. Układ ten wpływa na emocjonalne aspekty zachowania, „ocenia" wartość nagrody i ma znaczenie w motywacji. Odgrywa również rolę w zachowaniu seksualnym, rytmach biologicznych i odpowiedziach autonomicznych. Czynnością hipokampa jest tworzenie i odtwarzanie pamięci werbalnej i emocjonalnej. Dzięki niemu możemy gromadzić doświadczenia życiowe w odpowiednich kategoriach i przechowywać razem z podobnymi, zapamiętanymi już doświadczeniami. Ciało migdałowate analizuje emocjonalne aspekty każdego doświadczenia, sytuację, w jakiej się w danej chwili znajdujemy, i gdy „dostrzega" jakiekolwiek zagrożenie, wysyła sygnał o niebezpieczeństwie. Ciało migdałowate może stać się nadwrażliwe na dowolne zagrożenie w następstwie doświadczenia traumatycznego. W latach 50. XX w., wszczepiając elektrody do różnych części mózgu zwierząt laboratoryjnych, naukowcy najpierw odkryli, że układ limbiczny jest częścią układu motywacyjnego. Wykryto, że szczur może naciskać nawet 15 000 razy na godzinę dźwignię, która stymuluje układ nagrody w mózgu. Szczur przedkłada samo-drażnienie wewnątrz czaszkowe nad jedzenie i picie, aż pada z wyczerpania. W skład układu nagrody, tzw. dopaminowego szlaku mezolimbicznego, wchodzą dwa ważne obszary w śródmózgowiu, istota czarna i sąsiadujące pole brzuszne nakrywki. Obszary te rozciągają się aż do ośrodków kontrolujących zachowanie w układzie limbicznym i zawierają najwięcej neuronów uwalniających dopaminę w mózgu. Dopaminowy szlak mezolimbiczny zaangażowany jest w odczuwanie przyjemności w odpowiedzi na pewne sytuacje i pod wpływem działania niektórych substancji chemicznych.