Ciekawostki medyczne

Potencjal czynnosciowy

Kiedy w neuronie powstanie potencjał czynnościowy, rozprzestrzenia się on wzdłuż błony aksonu. W tym procesie fragment błony, gdzie dochodzi do depolaryzacji, jest bardziej dodatni w stosunku do sąsiednich rejonów, gdzie błona ciągle wykazuje potencjał spoczynkowy. Ta różnica potencjałów błony powoduje przepływ jonów. Przepływ Na+ do sąsiedniego rejonu błony powoduje otwarcie napięciowo-zależnych sodowych kanałów jonowych w tym obszarze błony. Ich działanie otwiera następne, sąsiednie kanały jonowe zależne od potencjału, umożliwiając jonom sodu wejście do komórki w następnym rejonie błony, a proces ten powtarza się jak w reakcji łańcuchowej aż do osiągnięcia końca aksonu. Potencjał czynnościowy stanowi falę depolaryzacją, która idzie wzdłuż aksonu aż do jego zakończenia. Taka fala sama rozchodzi się wzdłuż aksonu ze stałą prędkością charakterystyczną dla każdego typu neuronu. Przewodzenie impulsu nerwowego wzdłuż neuronu można porównać z zapalaniem materiału wybuchowego, gdyż podobnie jak potencjał czynnościowy, zapłon przesuwa się wzdłuż lontu lub ścieżki ułożonej z prochu strzelniczego. Po zapaleniu prochu na jednym końcu ścieżki płomienie wędrują w kierunku drugiego końca, bo zapalają się kolejne cząsteczki prochu znajdujące się przed nimi. W porównaniu z przepływem elektronów w przewodzie elektrycznym lub z prędkością światła, impuls nerwowy podróżuje dość wolno. Większość aksonów przewodzi impulsy z prędkością od ok. l do 10 m na sekundę. Ta opisana powyżej równomiernie postępująca transmisja impulsów jest nazywana przewodnictwem ciągłym, a zachodzi w neuronach bezmielinowych. W neuronach bez-mielinowych prędkość transmisji jest proporcjonalna do średnicy aksonu.