Ciekawostki medyczne

Potencjal blonowy

Dwa główne czynniki wyznaczające wielkość potencjału błonowego to: 1) różnice w stężeniu jonów wewnątrz komórki w porównaniu z ich stężeniem w płynie zewnątrzkomórkowym i 2) selektywna przepuszczalność błony komórkowej dla tych jonów. Rozkład jonów wewnątrz neuronów i w otaczającym je płynie zewnątrzkomórkowym, jest taki jak w większości innych komórek ciała. Stężenie jonów potasu (K+) jest około 10 razy większe wewnątrz niż na zewnątrz komórki. Przeciwnie, stężenie jonów sodu (Na+) jest ok. l O razy większe na zewnątrz niż wewnątrz komórki. Taki asymetryczny rozkład jonów w poprzek błony komórkowej neuronu w stanie spoczynku powstaje w wyniku działania selektywnych kanałów i pomp jonowych. W neuronach (oraz włóknach mięśni szkieletowych) kręgowców potencjał spoczynkowy zależy głównie od dyfuzji jonów zgodnie z gradientem stężenia, w kierunku ich niższego stężenia. Jony przechodzą przez błonę komórkową dzięki dyfuzji, za pośrednictwem kanałów jonowych zbudowanych z białek błonowych. Ruch jonów odbywa się z obszaru, w którym dany jon znajduje się w wyższym stężeniu do obszaru o niższym stężeniu. Najczęściej kanały jonowe umożliwiają przechodzenie przez nie tylko określonych jonów. W neuronach występują trzy typy kanałów jonowych: bierne, aktywowane potencjałem oraz aktywowane chemicznie (zależne od specyficznych ligandów - cząsteczek, które wiążą się z białkiem kanału i aktywują go). Bierne kanały jonowe umożliwiają przechodzenie określonych jonów, takich jak Na+, K+, Cl" i Ca2+. W przeciwieństwie do kanałów jonowych zależnych od napięcia lub ligandów, bierne kanały jonowe nie są regulowane przez bramkowanie.